Siły zbrojne Rosji Carskiej dzieliły się ze względu na rodzaj pełnionej służby na: wojska regularne i nieregularne (wojska kozackie i milicja), ze względu na rodzaj broni: piechota, kawaleria, artyleria i wojska inżynieryjne, ze względu na ich przeznaczenie: czynne, rezerwowe, forteczne i pomocnicze.

Piechota:
52 dywizje piechoty, 14 brygad strzeleckich, 8 oddzielnych fińskich strzeleckich batalionów i 31-go batalionu liniowego. Dywizje: 3 gwardyjskie, 4 grenadierskie, 45 armijnych. Dywizja składała się z 2 brygad po 2 pułki w każdej (wyjątek stanowiła jedna dyw. armijna w skład której wchodziło 5 pułków). W skład pułku wchodziły 4 bataliony po 4 roty w każdym z nich. Pułki (209): 12 gwardyjskich, 16 grenadierskich, 181 armijnych. Brygady strzeleckie: 1 gwardyjska, 5 strzeleckich, 1 finlandzka, 1 kaukaska, 2 zakaukaskie, 1 turkiestańska, 3 wschodniosyberyjskie i 1 kaukaska miejscowa. Każda z brygad strzeleckich oraz finlandzka składały się z 4 pułków po 2 bataliony, natomiast pozostałe brygady z 4 oddzielnych batalionów, brygada kaukaska miejscowa z drużyn. Cała piechota liczyła 945 batalionów, w pułku było około 1900 żołnierzy w czasie pokoju oraz około 4000 podczas wojny.

Kawaleria:
23 dywizje: 2 gwardyjskie, 15 armijnych, 1 dodatkowa, 1 kaukaska i 4 kozackie. A także: 2 oddzielne brygady, 1 fiński dragoński pułk, 1 nadmorski dragoński pułk, eskorta cara oraz 18 oddzielnych kozackich pułków. W 1 gwardyjskiej kawaleryjskiej dywizji było 6 pułków po 4 szwadrony i 1 lejb-gwardii kozacka sotnia, w pozostałych dywizjach; 4 pułki po 6 szwadronów w każdym. 1 gwardyjska dywizja miała w składzie 2 pułki kozackie, wszystkie 15 armijnych oraz kaukaska dywizje miały po 1 pułku kozackim. W czasie działań wojennych w pułku było około 1000 żołnierzy i 900 koni.

Artyleria:
Piesza artyleria:
3 gwardyjskie, 4 grenadierskie, 45 armijnych brygad (w liczbie dywizji pieszych), 7 strzeleckich artyleryjskich dywizjonów (po 3 baterie), finlandzki artyleryjski pułk, górski artyleryjski pułk, 7 hałbicznych pułków, 2 turkiestańskie, 2 syberyjskie brygady, syberyjski i zabajkalski dywizjon. W brygadach było po 6 do 9 baterii, po 8 armat w każdej.
Konna artyleria:
5 gwardyjskich, 23 armijne, 20 kozackich, 1 konna górska bateria. 5 gwardyjskich gwardyjskich regularnych i1 kozacka bateria stanowiły brygadę, która dzieliła się na 2 dywizjony. Pozostałe armijce armijce kozackie baterie tworzyły po 2 dywizjony. Bateria miała po 6 armat. W składzie polowej artylerii były także artyleryjskie pułki.

Wojska inżynieryjne:
26 saperskich, 8 pontonowych, 7 kolejowych batalionów, 6 polowych i 2 stałe parki inżynieryjne oraz 1 szkolny aeronautyczny. W skład saperskich batalionów wchodziły: 1 gwardyjski, 1 grenadierski, 19 armijnych, 2kaukaskie,1 turkiestański,1 syberyjski. W każdym z nich były po 3 saperskiei 1 telegraficzna kompania, w batalionach pontonowych po 2 kompanie a w batalionach kolejowych; w czterech po 3 a w trzech po 5 kompanii. Wojska inżynieryjne stacjonujące w europejskiej części Rosji i na Kaukazie zgrupowane były w 7 saperskich i 1 kolejową brygadę.

Wojska rezerwowe:
Piechota:
1 gwardyjski, 15 armijnych pułków (po 2 bataliony, po 4 kompanie w batalionie), 50 oddzielnych batalionów (po 5 kompanii) stacjonujących stacjonujących europejskiej części Rosji, 8 pułków i 10 batalionów stacjonujących na Kaukazie, 8 batalionów stacjonujących na Syberii, 2 bataliony w obwodzie zakaspijskim, 5 liniowych-zawodowych batalionów batalionów Turkiestanie. Pułki rezerwowe w europejskiej części Rosji stanowiły 4 brygady, pułki na Kaukazie tworzyły 2 brygady. Oddzielne pułki z europejskiej części Rosji oraz z Kaukazu (56 batalionów) stanowiły 14 rezerwowych brygad. Razem było 24 rezerwowe pułki i 70 batalionów. Podczas mobilizacji brygady rezerwowe rozwijały się do dywizji.
Artyleria:
7 rezerwowych artyleryjskich brygad i 1 oddzielna bateria – razem 41 baterii. Podczas mobilizacji 164 baterie po 8 armat w każdej.
W. inżynieryjne:
2 rezerwowe saperskie i 3 kolejowe bataliony.

Wojska forteczne:
Piechota:
18 pułków. Jeden pułk składał się z 5, jeden z 4, a pozostałe 16 z 2 batalionów.
Artyleria:
53 artyleryjskie forteczne bataliony w skład, których wchodziło 10 kompanii i 5 baterii polowych (podczas mobilizacji 16 baterii).
W. inżynieryjne:
12 saperskich kompanii, 4 zawodowe drużyny, 11fortecznych fortecznych 2 rzeczne minowe kompanie, 8 wojennych telegrafów, 6 aeronautycznych oraz wojenne stacje gołąbi pocztowych.

Wojska zapasowe:
Piechota:
Zapasowe bataliony w liczbie polowych pułków i strzeleckich brygad. W czasie pokoju wojska nie były wystawiane, w czasie mobilizacji do ich tworzenia z pułków piechoty oraz z pułków strzeleckich oddelegowywano; 1 oficera sztabowego, 6 oficerów i 40 żołnierzy. Pozostały skład tworzony był z rezerw armijnych oraz z rotników opołchenia.
Kawaleria;
9 brygad zapasu kawaleryjskiego, z których tworzono 21 tzw. Kadr. Kadry dzieliły się na oddziały. Liczba oddziałów zapasowych równała się liczbie regularnych kawaleryjskich pułków. W czasie pokoju w kadrach szkolono konie, podczas wojny przy każdym oddziale formowano po 2 zapasowe kadry.
Artyleria:
3 artyleryjskie zapasowe brygady i 4 oddzielne baterie ( w tym 1 konna).
W inżynieryjne:
4 saperskie zapasowe bataliony. Formowano je razem z batalionami zapasowymi piechoty.

Jednostki pomocnicze;
Korpus żandarmów (Składał się z 6 szwadronów (tym 1 gwardyjski) i fortecznych drużyn żandarmerii), obozowe bataliony zawodowe (w czasie pokoju było ich 6, podczas wojny tworzono z nich 110 transportów wojennych), lokalne drużyny, eskorty ( do 600 drużyn), lokalne drużyny artyleryjskie, pomocnicze drużyny intendentury, szpitalne drużyny, dyscyplinarne bataliony oraz kompanie i drużyny, drużyny pisarzy, straż graniczna ( czasie wojny brała udział w działaniach wojennych, składała się z 31 brygad i 2 osobnych oddziałów), flota amudariańska, wojska szkolne (Przy szkołach oficerskich).

Wojska kozackie:
Dońskie, kubańskie, terwskie, astrachańskie, uralskie, orenburgskie, syberyjskie, semireczynskie, zabajkalskie, amurskie, ussuizyjskie, niektóre sotnie irkuckie i krasnojarska. W czasie wojny tworzyły osobistą eskortę cara (składała się z 4 sotni), 146 konnych pułków, 41 oddzielnych sotni, 22 pieszych batalionów, 38 konno-artyleryjskich baterii. Liczba żołnierzy wynosiła 178 tyś. Ludzi ( w czasie pokoju pomniejszona o 2/3). 16 pieszych batalionów wystawiały wojska kubańskie, były to tzw. Oddziały płasuńskie, w czasie pokoju 6 z nich tworzyło Pieszą Płasuńską Brygadę.

Milicja:
Dagestański konny-nieregularny pułk, milicja: terwska, kubańska, karsska, dagestańska, batumska, turkmeńska (w zakaspijskim obwodzie) i straż ziemska.

Opołczenie:
Piesze drużyny (bataliony), sotnie konne, baterie, forteczne artyleryjskie i forteczne kompanie. Formowano w czasie wojny jako pomoc dla regularnego wojska.

* Tekst źródłowy: www.rulex.ru